Tagarchief: nice to go

Nederlandse topkoks in Suriname

Geplaatst door door
2

Vier Nederlandse celebrity cooks zijn deze week hier in Suriname. Ramon Beuk, Pim Haaksman, Julius Jaspers en Gijs Numan zijn afgelopen donderdag gearriveerd voor een field trip. Een mannenuitje.

Tijdens een etentje werden de plannen gesmeed. Aangestoken door het enthousiasme van Ramon werd bij de anderen, die nog niet eerder in Suriname waren geweest, de vlam aangewakkerd. “Al na vijf minuten was ik om” zegt Julius. “En toen ging het heel snel. We hebben de agenda’s getrokken en bij de borrel de tickets geboekt.”

Een week lang komen ze hier eten en koken, hun passie en beroep. Voor Ramon is het thuis komen, voor de anderen een mooi avontuur.

Julius Jaspers, Gijs Numan, Pim Haaksman en Ramon Beuk in SurinameRamon Beuk, geboren Surinamer, is geen onbekende hier. Hij heeft hij al veel televisieproducties gemaakt waarvan ook een aantal hier in Suriname. Het tweede deel van zijn “Terug naar mijn Roti” is binnenkort op de Nederlandse televisie te zien. Daar laat hij wederom het publiek meegenieten van de schoonheden die ons land heeft. Het mooiste land ter wereld, aldus Beuk.

Stuk voor stuk hebben deze heren hun sporen ruimschoots verdiend. Met acht titels op zijn naam schrijft Julius Jaspers kookboeken en is tevens bekend van programma’s als “Topchef” en zijn recentelijke optreden in “Wie is de reisleider?” waar hij de wereld voor over reisde.

Gijs Numan zwaait als eigenaar de scepter bij restaurant Elkaar in Amsterdam. Lovende kritieken zijn hem toebedeeld evenals een vermelding in de Michelingids. In Amersfoort runt eigenaar Pim Haaksman kookstudio Smulweb Kookcollege en hij is mede-eigenaar van Smulweb, Nederlands grootste receptensite. Voor zijn themaworkshop “Surinaams koken” leek het hem een goed idee zelf hier naar toe te komen om Suriname te kunnen proeven en beleven.

Nederlandse topschefs in Suriname

“Het is spannend om gerechten te ontdekken en smaken te leren kennen die anders zijn dan de onze” zegt Jaspers. “Maar ook is het een uitdaging om met diezelfde producten iets te gaan maken waar je zelf je creativiteit en kennis als chef in kwijt kunt” vult Beuk aan.

Heel bewust hebben ze de keuze gemaakt er niet een toeristenbelevenis van te maken, Het echte Suriname willen ze zien. Dus niet in een hotel. Met z’n vieren zitten ze gewoon in huis, gaan langs bij bekenden van Ramon en eten natuurlijk bij restaurants hier in Paramaribo. Vandaag zijn ze naar de Chinese markt geweest en uiteraard staat een bezoek aan de Centrale markt ook op het programma. Maar unaniem zijn ze het er over eens dat dit niet hun laatste bezoek aan Suriname zal zijn.

Toekomstplannen zijn er ook en een aantal krijgen al vaste vorm. Zoals de plannen een koksopleiding te starten in Paramaribo.

SouposoHun eerste indrukken van Suriname? Wat hen opvalt is de gastvrijheid, de vriendelijkheid, ontspannenheid en authenticiteit. En die gastvrijheid willen ze terug geven. Daarom geven ze een feestje. Ter afsluiting.

Woensdag 17 april om 18.00 uur koken ze bij Souposo. Samen met eigenaar Nikita Tjon Affo, goede vriend van Ramon Beuk, organiseren ze een cook out waar alle chefs een gerecht zullen maken waarbij ze geïnspireerd door de producten van Suriname hun interpretatie daarvan willen laten zien. Voor SRD 20 kan iedereen de diverse creaties komen proeven.

Souposo

Van Roseveltkade 36, Paramaribo
t +597 8649893

Om teleurstellingen te voorkomen is reserveren aan te raden.

Ilse in Switi Sranan

 

 

De reis om de wereld in acht uur

Geplaatst door door
Reageer

We hebben al talloze keren de loftrompet over Suriname geblazen en zijn geenzins van plan daar op korte termijn mee op te houden. Voor iedereen die nog niet hier is, of is geweest, laten we nog een real good selling point oplepelen.

Paramaribo, onze hoofdstad, is geen metropool. Je kunt het in die zin geen wereldstad noemen. Het doet soms zelfs een beetje dorps aan. Maar ook al zijn we in omvang misschien geen wereldstad, als je naar onze bevolking kijkt is het dat zeer zeker wel. Want wanneer we dat als criterium hanteren, kunnen we ons rustig scharen in de categorie NYC, London, you name it.

Jules Vernes deed het in tachtig dagen. Around the world in eighty days. En dat is absoluut imposant, maar hier in Paramaribo kunnen we dat toppen. Hier red je het binnen acht uur. Met gemak. Nou, how ’bout that?

Waar zullen we beginnen? Afrika? Okay, hebben we. Suriname staat er om bekend het best bewaarde stukje Afrika buiten Afrika te hebben. Er zijn zelfs wetenschappers die zeggen dat de Marroncultuur authentiek Afrikaanse elementen bevat die je in Afrika niet eens meer terug kan vinden. Afrika dus. Check.

We gaan verder. Latijns Amerika? Logisch, dat zijn we zelf. Maar ook onze zuiderburen tref je hier in groten getale. Brazilianen. Je vindt ze, behalve bij de goudmijnen, vooral in Paramaribo Noord. Zo halverwege de Tourtonnelaan begint het. Je zou het bijna een Braziliaanse enclave kunnen noemen. Klein Belem. Je hebt er Braziliaanse supermarkten, slagers, bakkers, restaurants, kledingzaken, schoonheidssalons, cafés, noem maar op. Latam sterk vertegenwoordigd. Check.

Europa? Easy. Kolonisten waren er uit Groot Brittannië, Frankrijk, Nederland, zal er vast eentje vergeten. Uit Duitsland zijn ze gekomen, die hebben ons bekeerd als ik het goed heb. En misschien nog wel meer. We zullen het een keer uitzoeken, maar wie het weet mag het zeggen. En zo halverwege de 19e eeuw kwamen er ook agrariërs bij. Boeroes. Hun nazaten vind je hier nog steeds. Dus Europa, check.

En dan last but not least, Azië. Aziaten zijn hier ook prima vertegenwoordigd. Uit India natuurlijk, daar komen Hindoestanen oorspronkelijk vandaan een hele poos geleden. Honderden jaren kunnen we nog niet zeggen, maar de honderdvijftig is in zicht. Dan Indonesië, Java om precies te zijn. Javanen zijn hier al meer dan honderd jaar.

En Chinezen. De eerste lichting kwam ook ruim honderd jaar geleden. De tweede wat later in de 20e eeuw. Trouwens, als je hier naar de chinees gaat ga je geen eten halen maar even boodschappen doen. De winkel om de hoek noem je hier “de chinees”. Dat zijn meestal ook de uitbaters. Een echt Chinatown heb je hier niet, het zit allemaal verspreid. Maar voor de Chinatown vibe, ga eens naar Zhi Cheng Snack Bar. Op de Mahonylaan.

Nu is snackbar voor ons een wat verwarrende benaming, hier geen friet en aanverwante artikelen maar onvervalst Chinees spul. Je ziet hier dan ook eigenlijk alleen chinezen. Je eet hier dumplings en won ton. Gebakken, gestoomd of in de soep. En dat eet je rustig voor ontbijt. Om half acht kun je beginnen.

Hoewel ons niets te gek is, zijn wij de dag begonnen met zoete broodjes. Chinese zoete broodjes. Gebakken Man-tou heten ze volgens onze “Nederlandse” kaart. Kleine waarschuwing vooraf, ze zijn verslavend lekker. Volgens mij is het een soort gestoomd broodje wat vervolgens gefrituurd wordt en daarna afgetopt met iets als maple syrup ofzo.

Als je bestelt, doe maar gewoon ééntje delen. Je krijgt namelijk een enorm bord vol. Suiker rush gegarandeerd. Potje Chinese thee erbij en de dag is begonnen. Kun je daarna verder. Around the world in eight hours.

Zhi Cheng Snack Bar

Mahonylaan (geen idee welk nummer, vanaf de Tourtonnelaan aan het begin rechts, hooguit 50 meter)

Paramaribo

t 474591

Ilse in Switi Sranan

Artmarket Paramaribo

Geplaatst door door
Reageer

Vandaag een where to go last minute tip. De Artmarket. Inmiddels alweer voor het derde jaar exposeren verschillende kunstenaars in de Hal op de Grote Combéweg in Paramaribo. Schilderwerk, fotografie, food art, crafts, sieraden, lampen, tassen en meer.

De Artmarket wordt georganiseerd door Jantine van den Driest, eigenaar van BeJules. Jantine ontwerpt en maakt sieraden van onder andere glaskralen en halfedelstenen. Verder verkoopt ze leren tassen en portefeuilles. Handgemaakt, op Bali. Allemaal bling-bling met stijl. Moeilijk kiezen vooral.

Wat ook heel bijzonder is, is de stand van Ellen Ligteringen van Tan Bun Skrati. Skrati is cacao. Ellen maakt dus chocola. Dat doet ze vanaf scratch. Dus zo van  zelf cacaobonen plukken, dan nog heel veel meer tot je een prachtige truffel op minibordje hebt liggen om te dippen in de Borgoe. En ik kan je zeggen, dit is chocolade met hoofdletters. Fenomenaal.

Dakaya Lenz, net afgestudeerd op de Nola Hatterman Art Academy exposeert ook met haar schilderijen. Is een naam die we nog vaak gaan horen. Verder ook beelden van Kim Sontosoemarto. Prachtig werk.

Bij Sirano Zalman vind je fotografie. Je kunt zelfs ter plekke een fotoshoot laten maken. Zalman maakt schitterend fotowerk. Op het eerste gezicht eenvoudig maar somehow blijft het je aandacht trekken. Nice.

Tanja Lieuw heeft een stand van de UNDP, een ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties. Hier vind je prachtig vlechtwerk van natuurlijke materialen maar ook recycled plastic. Deze producten worden in Suriname vervaardigd door vrouwen welke moeilijk toegang hebben tot verkoopkanalen en worden op deze manier ondersteund. En ze maken prachtige dingen.

Buiten cocktails maar ook andere drank natuurlijk terwijl je luistert naar beats van DJ Earl da Pearl. En eten natuurlijk. Hier speciaal voor de gelegenheid de joined venture van Ilja Martens en Nikita Tjon Affo. Ilja is eigenaar van ZoetZuur, een uitstekende cateraar, speaking from experience. Nikita is eigenaar van Souposo, die hebben we vorige week al bejubeld.

Heb nog lang niet alles en iedereen genoemd. Ik zou zeggen ga zelf even kijken, je kunt nog net. Laatste dag vandaag. Begint zo om 17.00 uur en duurt tot 23.00 uur. Aanrader!

Artmarket Paramaribo

De Hal

Grote Combéweg 45 Paramaribo

7, 8 en 9 december 2012 17:00 uur – 23:00 uur
Ilse in Switi Sranan

Souposo

Geplaatst door door
3

In Paramaribo zijn een heleboel nice spots. We hebben er al een aantal besproken, we hebben er nog veel meer te gaan, we zijn nog lang niet klaar. Ik denk echt dat Suriname voor iedereen iets heeft. Of je nu meer het basic type bent en geniet van de eenvoud in het leven of graag cultuur opsnuift en je het liefst laat onderdompelen in de cultuur van het land. Of een nature freak, completely blown away by our natural surroundings. Of een luxediertje, en graag in de watten wordt gelegd.

Ik kan het allemaal. Vind het soms heerlijk om basic te doen. Op de fiets naar het strand , gewapend met fles zelfgemaakt pannenkoekenbeslag, eenpittertje op gasfles en koekenpan. En na de pannenkoeken de zelfgevangen garnalen nog even in zeewater koken. Maar sta ook rustig voor dag en dauw op omdat het ochtendlicht dan zo mooi is en de natuur er dan weer totaal anders uit ziet. Kan ik ook.

Wat ik ook heel goed kan is luxe. Ik voel me in het geheel niet ongemakkelijk wanneer mijn tafelbediende, voor iedereen aan tafel een eigen, na elke slok wijn mijn glas weer netjes bijvult en zo een aantal uur spendeert. Integendeel, ik kan er alleen maar van glimlachen. En ik word dolgelukkig van valet parking. En van nog een heleboel meer maar zal nu stoppen.

Maar wat ik absoluut heel leuk vind is als dingen een beetje een alternatief stijltje hebben. De groovy stuff, comfort with a little edge zeg maar. Denk aan De Parade, denk aan de Republiek in Bloemendaal twenty years ago. Zo’n laid back setting met een nice vibe. Waar je in je Pipi Langkous outfit kan komen maar ook rustig iin je pak van kantoor. Jasje uit, mouwen opgestroopt. Waar iedereen begrijpt dat we niet allemaal hetzelfde zijn, en dat okay vindt.

Nou, zo’n plekje is dus Souposo. Soephuis. De nieuwe soupbar hier in het centrum van Paramaribo. Souposo zit op de Roseveltkade, schuin tegenover de Nederlandse ambassade. Je kunt er geweldige soep eten. Elke dag twee soorten en de weekspecial

We hebben er al heel wat gehad. Pindasoep natuurlijk, is uitstekend, precies zoals je hem wilt., Grit’banasoep, soep van bananen, erg okay. De tomatensoep is ook helemaal wat het moet zijn en dat is beslist niet eenvoudig. Wij zijn zeer kritische tomatensoepeters. En zeker als je het niet kent, de absolute must have is de cassavesoep met anjumara.

Je kan ook de soep halen. Takeaway. And don’t forget. It is cool to be contious, dat hebben ze hier ook begrepen. Er wordt dus gekookt met biologische producten en ook de verpakking is biologisch afbreekbaar. Nice.
Ilse in Switi Sranan

Souposo
Van Roseveltkade 36, Paramaribo
maandag t/m vrijdag 10.00 uur – 18.00 uur
t +597 8649893

De Centrale Markt

Geplaatst door door
5

Als je naar Paramaribo komt heb je vast een lijstje van wat je wilt doen en wat je wilt zien. Maar als je komt en je wilt je eens even flink onderdompelen in de Surinaamse vibe, zorg dan dat de Centrale Markt ook op dat lijstje staat. Volgens mij is dat een truc die over de hele wereld werkt. Als je de locals wilt leren kennen en zien hoe ze leven, en niet in de laatste plaats wat zij eten, ga naar de markt. Hier in Paramaribo is het niet anders.

De Centrale Markt is gevestigd in een grote hal aan de Waterkant, midden in Paramaribo, aan de Surinamerivier. Deze enorme loods biedt huisvesting aan, zoals de naam al doet vermoeden, markthandelaren. Groente en fruit, vlees en vis, kruidenierswaren, stof, kleding, potten, pannen en ga zo maar door. Je kunt het er allemaal vinden. Twee verdiepingen vol, en buiten staan ze ook nog.

Fruit en groente wordt in prachtige hoopjes opgestapeld, meestal gerangschikt naar prijs. De kleintjes zijn het goedkoopst, de grote exemplaren het duurst. Is geen hogere wiskunde. Het gebeurt zelden dat je alles bij één stand koopt. Nee, hier de beste manja’s, daar de mooiste sopropo en een vast adres voor de pindasambal.

Als ik heel eerlijk ben moet ik bekennen dat ik er bijna nooit kom. Het is er ontzettend druk en je kunt er niet parkeren. Moeilijk in te passen in de dagelijkse routine. Maar als ik gasten uit het buitenland krijg, ga ik altijd even met ze langs want het is absoluut een evergreen. De explosie van kleuren en de met tropische warmte vermengde geuren zetten al je sensoren even flink op scherp. Overigens, bij de vleesafdeling is een sterke maag best een aardig bezit.

Op de markt ben je, op z’n Surinaams, iedereens schat. En zo word je ook aangesproken. “Schat, wat heb je nodig? Kom kijken m’n schat.’” Je hebt geen idee wat het allemaal is? No span, geen probleem. Het word je geduldig uitgelegd. Pomerak, Antruwa, Gomawiwiri. Nee? Geen idee wat je ermee moet? No span! Word je allemaal uitgelegd, m’n schat.

Mooie jeugdherinnering heb ik aan de Centrale Markt. And they are sweet. Vroeger, als de marktdag ten einde was gekomen werd het overschot aan fruit, dat niet meer geschikt was voor consumptie, in de rivier gegooid. En als je dan met de boot naar de overzijde ging, de Wijdenboschbrug die Paramaribo verbindt met Commewijne was er nog niet dus alles ging per boot, voer je tussen het drijvende fruit. Ik zal nooit vergeten de magische aanblik van al die drijvende bollen, al die kleuren op het water, en dat met die intens zoete geur.

De drijvende kleuren heb ik nooit meer gezien. Wat je nog wel ziet is de drukte vanjewelste. Die is immer als toen. Dat begint al vroeg in de morgen, nog voor vijf uur. Paramaribo is nog in diepe rust maar bij de Centrale Markt leveren de planters hun gewassen af bij de handelaren. Verse vis, garnalen en krabben worden gebracht. Er wordt gelost en gesjouwd, gebundeld en gestapeld. Alles krakend vers. Klaar voor een nieuwe marktdag.

De Centrale Markt is alle dagen open tussen 5.00 en 17.00 uur, behalve op zondag.

Ilse in Switi Sranan

Villa Zapakara goes Bombay!

Geplaatst door door
1

Op reis met je net nieiuw verworven familie. Vandaag horen we allemaal bij elkaar. Je stapt in de trein en onderweg naar Mumbai – vroeger Bombay – ziet de omgeving er anders uit dan je ooit tevoren hebt gezien. Onderweg word je verteld waar je naar toe gaat, maar beduusd door alles wat je op de reis ziet ontgaat het verhaal je enigszins.

Als de bestemming is bereikt en de deuren opengaan weten je ogen niet welke kant ze op moeten kijken. Zeker, het is prachtig om te zien, maar het is veel. Je wordt overspoeld door alle indrukken die je moet verwerken. De winkels, de straat, de kleuren. Hartje Bombay.

Nou, nee. We zijn niet in India. We zijn bij Villa Zapakara, kindermuseum hier in Paramaribo. En je doet mee aan de Bombay Tour.  De enige reden, volgens mij, dat het museum kan heten is omdat je er verdomd veel van leert. Maar buiten dat is het een full body experience. Al je zintuigen staan op scherp. Want je ziet niet alleen Bombay, je hoort het ook, je proeft het en je beleeft het.

Met je familie loop je door de stad. Je komt in huizen van andere families. De één rijk, de ander arm. Op de tv een mooi verhaal van het meisje dat in dit huis woont. Geen eenvoudig verhaal, maar ze vertelt het met lichtjes in haar ogen.

In het restaurant kook je zelf. Indiaas natuurlijk. Chai thee en Bombay sandwiches. Een bindi op je hoofd en kleurige bloemenkettingen worden geregen.

Tenslotte arriveer je in Bollywood. Je eindbestemming. Hier ben je ster in de stad. Je bent de sterspeler in de nieuwste videoclip die over enkele minuten zijn première zal hebben in de bioscoop. En je ouders mogen dan komen kijken.

Mijn kinderen vinden het hier absoluut fantastisch. Bijna net zo fantastisch als ik. Want telkens als ik de muziek aan hoor gaan, en er buiten een repetitie wordt gehouden door alle Bollywoodsterren die straks hun opwachting zullen maken en de clip zullen gaan opnemen, wordt ik overmand door een lichte vorm van jaloezie.

Ik zou ook wel die Bollywoodster willen zijn. En ik wil ook een bindi op mijn hoofd. En dan met al mijn vriendinnen op de set. Aan “ster alure” geen gebrek. And action, here we go!

Té hà, té hie. Té hà, té hie…..

Villa Zapakara
Prins Hendrikstraat 17b ( op het terrein van Ons Erf)
t 422212
maandag t/m vrijdag 8.00 uur tot 16.00 uur
zaterdag 10.00 uur tot 16.00 uur.

De tentoonstelling over Bombay is nog te zien tot en met 31 januari 2013

Ilse in Switi Sranan

Marriott Paramaribo

Geplaatst door door
2

Paramaribo heeft een ruim assortiment aan prima hotels, maar als je naar mijn keuze vraagt zou ik je adviseren naar Courtyard Marriott Paramaribo te gaan. Misschien niet zozeer met kinderen, hoewel ik ze er wel heb gezien, maar beslist als je voor business purposes komt. Marriott heeft uiteraard een prima reputatie en die wordt ook hier voortgezet.

Sowieso vind ik het een heel prettige plek om voor een business meet te komen. Een prima lounge waar je absoluut zonder gêne je relaties kunt ontmoeten. Ook heb ik al meer dan eens een business breakfast gedaan hier. En als je achteraan in een van de nisjes plaatsneemt, heb je voldoende privacy.

Als ontbijt vind je er uiteraard het continental breakfast – scrammbled eggs, bacon, toast, jam, kaas, etc.- maar er wordt ook zeker een Surinaamse twist aan gegeven. Dat zie ik graag. Dus hier ook kouseband met garnalen in de schalen en eentje met gerookte bang bang. Vers fruit als ananas, watermeloen en papaya.. Maar ook Surinaamse taart zoals bojo en fiadu heb ik gespot.

Het diner is ook in orde. Het eten is Europees georiënteerd, de wijnen zijn uitstekend en de ambiance is rustig. Dus als je even genoeg dyugudyugu hebt gehad kun je hier rustig landen.

Maar het mooiste plekje vind ik buiten op het terras bij het zwembad. Aan de Surinamerivier. Dus altijd die geweldige bries en natuurlijk dat magnifieke uitzicht. Goede plek om te gaan kijken hoe de zon ondergaat.

Fijne zonnebedden en dito stoelen met aangename kussens. Erg prettig na een dag hard werken. Het enige puntje dat ik heb zijn de plastic wijnglazen die je hier krijgt. Is voor veiligheid, zo vlak bij het zwembad. En hoewel daar best iets voor te zeggen valt, vind ik wijn uit plastic echt helemaal niks. Maar dat is dan ook het enige puntje van kritiek.

Het Marriott Hotel is een prachtig hotel. Niet overal in Suriname worden muren netjes en egaal gestuct. Maar hier hangt alles keurig recht, zoals we van Marriott gewend zijn. Op een paar kleine schoonheidsfoutjes na – de mengkraan van de douche is bedoeld voor opbouw en niet voor inbouw – is het een mooi afgewerkt hotel.

Als je de keuze hebt neem dan een kamer met jacuzzi. Is geweldig. En de badkamer heeft houten luiken naar de kamer, precies waar het bad zit. Het is net een bedstee. Nou ja, badstee dus. Voor als je niet samen in bad wilt. Kun je gewoon blijven praten. Zet het bad wel op tijd aan trouwens. Het is een tweepersoonsmaatje en het duurt wel even eer hij vol is.

Oh, en doe wel voorzichtig met je bonnetjes die je nog moet declareren. House keeping is in mijn geval overijverig geweest en zag de inderdaad niet netjes gearchiveerde stapel papiertjes op het bureau waarschijnlijk aan voor rommel. En dus belandde ruim 400 USD aan prima declarabele nota’s in het ronde archief. Maar laat ik niet vergeten te vermelden dat het management van Marriott Paramaribo het keurig heeft opgelost. We konden het hotel verlaten met bonnen. Gelukkig.

Courtyard Marriott Paramaribo

Anton Dragtenweg 52-54 ·
Paramaribo

+597 456000

Foto credits: Marriott

ilse-in-switi-sranan

Welcome to Miami, bienvenido a Miami

Geplaatst door door
Reageer

Shoppen is iets wat niet tot de mogelijkheden behoort hier in Su. That lifestyle is currently out of stock. Tuurlijk, je kunt hier winkelen. En boodschappen doen. Lekker naar de markt. Maar shoppen? Nee. No can do! A no kan!

Hier in de winkels hangt voornamelijk kleding en schoeisel van Chinese makelij, En hoewel ze in China best prima spul kunnen maken, is dat helaas niet wat hier de winkels bereikt. Orichinees noemen we die rommel hier. En eigenlijk is het ook nog eens veel te duur voor de belabberde kwaliteit die je krijgt. Meestal is het al kapot zodra je het winkelpand hebt verlaten.

Dan zijn er nog twee mall’s hier in Paramaribo. De Hermitage Mall en de Maretraite Mall. Nu is het woord mall misschien niet zo gelukkig gekozen. Mall is toch een woord dat een bepaalde verwachting schept. En aan die verwachting gaat niet voldaan worden. Maar het is beslist goed dat ze er zijn. Anders hadden we helemaal niets.

Maar zelfs in de mall’s is niet zo gek veel te krijgen. De keuze is zeer beperkt. Of je nu een knappe mascara zoekt of schoenen. It’s impossible. En het helpt inderdaad niet dat ik de gelukkige eigenaar ben van voeten maatje eenenveertig. I know.

En dan? Tsja, dan moet je dus het land uit. Om te shoppen is de makkelijkst en snelst bereikbare stad Miami. En daarna, Amsterdam. Ik weet dat het raar klinkt, absoluut, maar het is echt zo. Je moet dus ruim 3000 kilometer reizen om de dichtstbijzijnde winkel te bereiken die enigszins geoutilleerd is. Te bizar voor woorden toch?

Maar goed. Zou je toch naar Miami gaan, dan schijnt de Dolphin Mall echt het ultieme walhalla te zijn. En er zijn er meer die het weten. Because whoever said money can’t buy happiness, didn’t know where to shop! Staat zelfs bij Garden of Eden op de wc-deur.

Laatst was ik op de luchthaven om iemand op te halen. Toestel uit Miami. Bij die vluchten ziet Zanderij er opeens heel anders uit. Sowieso is het rustiger. Er zijn geen uitgebreide ontvangstcomités. Is ook logisch. Je hebt voornamelijk te maken met locals en business people. Maar die keer halverwege onze twee weken paasvakantie, nou ik wist niet wat ik zag! Echt fantastisch.

Zo ongeveer alle dames, haast geen uitzondering, kwamen de aankomsthal uitgelopen stevig duwend achter een zwaar beladen kar met gemiddeld drie flinke koffers. Aan die koffers was overigens duidelijk te zien dat ook deze vrij recentelijk waren aangeschaft. Hier en daar hing zelfs nog een merklabeltje. Afgeladen vol met vracht kwamen ze terug naar Su.

Nou, ik moet ook maar eens een goede reden zien te vinden om naar Miami te gaan. Een  zakenrelatie zei laatst dat wanneer ik naar Miami kom, zijn vrouw met me mee gaat shoppen. Als private guide. Nou! Dat zijn relaties waar je nog eens wat aan hebt. I’m just one lucky duck! Nu alleen nog een goede aanleiding dus. Even denken hoor. Seminar? Klantbezoek? Nou, daar moet ik maar eens even flink mijn best voor doen. Hoor Will Smith al zingen. Miami, Miami, I’m going to Miami!

ilse-in-switi-sranan

Babunhol

Geplaatst door door
2

Een van de meest idyllische plekjes om naar toe te gaan vind ik Babunhol. Babunhol River Resort is werkelijk schitterend en ligt aan de linkeroever van de Surinamerivier. Je bereikt het resort door de weg te volgen naar Afobaka. En het is best een aardig eindje rijden.

Nu hadden wij gelukkig niet op de kaart gekeken van tevoren, anders waren we zeker ergens anders heen gegaan. We vertrokken pas zo rond half elf, hadden namelijk niet genoeg hangmatten op voorraad en ook touw moest aangeschaft worden om de matten te kunnen knopen. Zijn toch belangrijke zaken nietwaar?

Goed, onwetend zijn we dus op weg gegaan. En soms is het inderdaad veel beter iets niet te weten. Denk dat we er wel anderhalf uur of misschien zelfs wel iets langer over gereden hebben om “even” te gaan zwemmen, maar het was zeer de moeite waard.

De weg ernaartoe is al een ontdekking op zich. Terwijl je de High Way afrijdt verandert gaandeweg het landschap. Weet niet precies hoe ik het moet omschrijven maar deed mij een beetje denken aan de Route du Soleil. Maar dan lekker rustig. Het enige wat er aan ontbreekt zijn de grote velden met zonnebloemen en de tolhuisjes. Maar wel plenty soleil.

Na eindelijk transmissiemast 86 te hebben bereikt en de afslag naar links te hebben genomen klonk het al snel “oh” en “ah” in de auto. Een heuvelachtig weg, rode aarde. Heeft een beetje de ruigheid van Bretagne. Combineer dat met een tropische vegetatie, bamboe, lianen, en je waant jezelf al snel in de nieuwe Eftelingattractie. Alleen mag je nu zelf je karretje sturen.

Dat sturen is ook nodig om de enorme gaten in de weg te ontwijken, je wilt er toch je as niet op breken. En ook een lekke band zit je hier echt niet op te wachten. Want als je uitstapt lijkt het plotseling niet meer zo op de Efteling maar meer op Artis.

Na een minuut of tien kom je dan uiteindelijk bij Babunhol. Het resort ligt op een heuvel, en van bovenaf heb je een prachtig zicht op de Surinamerivier. Beneden zijn de tenten.

Wij hadden er eentje pal aan de rivier met een werkelijk magnifiek uitzicht. De Surinamerivier loopt hier namelijk niet recht maar is wat bochtig. Erboven omhullen de kronen van de bomen de rivierzijde, het filtert het licht wat een bijna feeërieke sfeer geeft. Adembenemend.

Op het eerste gezicht lijkt het zwemgedeelte van Babunhol, dat is afgezet met drijflijnen, wat klein. Maar als je gaat zwemmen kom je er achter dat de stroming hier zo ontzettend sterk is dat je niet veel ruimte nodig hebt om flink te zwemmen. Je komt namelijk geen meter vooruit.

Restaurantvoorzieningen zijn hier niet dus neem wel zelf je spullen mee. Slaapgelegenheid is er wel. Als je houdt van rust, schoonheid en ontspannen in een mooie en natuurlijke omgeving kan ik je Babunhol beslist aanraden. Je zult het er geweldig vinden.

Babunhol

Volg de High Way naar Afobaka tot iets voorbij transmissiemast 86. Aan de linkerkant van de weg ziet u de bewegwijzering naar “New Babunhol River Resort”. Deze weg inrijden en de borden volgen.

De prijslijst is zoek, maar om een indicatie te geven. Wij waren voor twee volwassen, twee kinderen, auto en tent zo rond de 100 SRD kwijt.

ilse-in-switi-sranan

Vakantie in Suriname

Geplaatst door door
Reageer

Zonet zijn “we” geheel onverwachts uitgeschakeld op het Europees Kampioenschap. En dat is verschrikkelijk. Alsof je een dolk in de rug krijgt. Nee, alsof je net hebt gehoord dat de zon morgen niet meer opkomt. Nee wacht, alsof je een van je ledematen moet afstaan. Of nee, alsof je grote liefde je net heeft verteld een ander object voor zijn affectie te hebben gevonden. Nou ja, zoiets.

Enfin, dit soort pijnlijke situaties kunnen we natuurlijk gaan analyseren. We kunnen gaan janken tot we geen tranen meer over hebben en zo het verdriet proberen te verwerken. Maar we kunnen ook doen wat velen doen bij traumatische. pijnlijke of moeilijke ervaringen. Ontkennen! Ik stem voor, we nemen simpelweg een short cut. We gaan het gewoon verdringen.

En laten we dan maar omarmen dat ons overvolle juni-schema plotsklaps een stuk rustiger is geworden. Opeens is er weer voor van alles tijd. Zoals het boeken van een vakantie. Voor wie nog geen plannen had, misschien zelfs stiekem rekening hield met een EK-finale, hier een tip. Ga op vakantie naar Suriname!

Hier een filmpje van 3 Op reis in Su. Kun je even in de stemming komen. En dat van daarnet vergeten we gewoon. Delete. Wat ik bedoel? Mmm…. Wacht even hoor, even denken. Kan er toch gewoon niet opkomen…

ilse-in-switi-sranan