Zanderij. Bestemming bereikt!

Johan Adolf Pengel International Airport, oftewel Zanderij. De luchthaven van Suriname. De omgeving van Zanderij is zoals de naam doet vermoeden een zandvlakte. Ooit lag hier de oude kustlijn, vandaar het zand en de savanne. De weg er naar toe is een desolate weg en laat nog weinig zien van wat Suriname te bieden heeft. De luchthaven zelf ziet er bijna niet uit als een luchthaven. In ieder geval niet zoals wij ze kennen.

Meestal ligt ze er ook verlaten bij. Hier geen op en af gaan van vliegtuigen, het zijn er maar een paar. Uit het Caraïbisch gebied, de Verenigde Staten, uit een paar Zuid Amerikaanse landen en natuurlijk uit Nederland. Zakelijke reizigers zijn er natuurlijk wel, maar het zijn er niet zo heel veel. De stagiaires moet ik ook even noemen, maar ook dat zijn er geen duizenden.

Even generaliseren. Als je iedereen die zijn navelstreng in Su heeft liggen of er wortels heeft op één hoop gooit, en Surinamer noemt, kun je wel zeggen dat zo ongeveer de helft van alle Surinamers hier in Suriname woont, en de ander helft in Nederland. Iedere Surinamer heeft wel een ouder, broer of zus, en zeker tantes, ooms, neven en nichten hier of daar.

Rond “the estimated time of arrival” wordt het zo zoetjes aan steeds drukker op de luchthaven. De hele familie loopt uit om hen die hen dierbaar zijn eindelijk weer te zien en een stevige brasa te geven. Onnodig te zeggen dat er menig traantje wordt weggepinkt.

Zo eenvoudig als de entourage is, zo hevig zijn de emoties. Zinderend. En ze zijn voelbaar. De spanning is goed van de gezichten af te lezen. Reikhalzend wordt er uitgekeken naar het moment suprême, in het besef dat dit niet meer zo ver weg is.

Dan de ontlading. Het is een waar schouwspel als vader, moeder, zoon of dochter, zus of broer, na altijd veel te lange tijd weer in de armen kan worden gesloten. En dan zijn er ook altijd de geliefden, die na elkaar betraand maar innig te hebben gezoend, de hoofden in elkaars nek begraven en dolgelukkig staan te zijn. Kippenvel krijg ik er altijd van. Je gaat bijna meehuilen.

Ook wij vallen in de prijzen. In december stonden we al te schudden van het huilen toen moeders aankwam. De dagen hadden we afgeteld en eindelijk was ze daar. En ze blijkt het eerste schaapje te zijn dat over de dam komt, hoewel dit schaapje elk jaar over de dam komt.

We mogen de komende maand namelijk drie keer op rij naar Zanderij om ook onderdeel te zijn van dit schouwspel. En daarna zitten er nog vier in de pijplijn dit jaar. Suriname blijkt toch minder ver weg te zijn dan ik dacht. We komen jullie allemaal ophalen!

Natuurlijk brengen we jullie ook terug. Tenminste, als jullie echt niet anders willen. Aan de linkerkant is de vertrekhal. Niet nodig te zeggen dat er daar ook veel tranen vloeien. En minder vreugdevol dan bij aankomst. Maar daar denken we voorlopig niet aan. Belangrijker is dat hier in Suriname je een warm welkom wacht. En als we dan straks toch bij de vertrekhal staan, dan zeg ik: Kon hesi baka! Kom snel terug!
ilse-in-switi-sranan

Bestemming Suriname

Toen ik een aantal jaar geleden ging zoeken naar informatie over Suriname, bleek er tot mijn verbazing vrij weinig op tv te vinden te zijn. Ik heb toen mijn toevlucht gezocht en op internet een groot aantal filmpjes gevonden. Gelukkig is er steeds meer te vinden en mag Suriname zich verheugen op een groeiende belangstelling.

Een aantal van deze filmpjes behoren tot mijn favorieten. Er zitten hele leuke bij, sommige zijn kritisch, anderen weer confronterend. Eigenlijk precies zo als Suriname ook is. Een aantal wil ik graag met je delen.

Omdat het vakantietijd is ga ik beginnen met een leuke. Dit filmpje is eigenlijk een promotiefilm van Suriname als toeristische bestemming, gemaakt voor de KLM.

Het begint met het eerste gedeelte van het beroemde gedicht van Dobru. Wan bon, someni wiwiri. Eén boom, zoveel bladeren. Om even lekker in de stemming te komen…

Foto & Video credits: Produced by Caribbean Filmcom and directed by Michel Drenthe

Goedkoop vliegen naar Suriname

Wie de reis naar Suriname al eens heeft gemaakt, of gaat maken, weet ervan. De ticketprijs voor een vlucht naar Suriname is exorbitant hoog. Dat is altijd al zo geweest. Ik herinner me een vakantie naar Suriname in 1978, als ik me niet vergis kostte een ticket toen al bijna tweeduizend  gulden terwijl de maandhuur van een gemiddelde huurwoning de vierhonderd Hollandse florijnen nog lang niet oversteeg.

Vergeleken daarbij is het misschien wel iets beter geworden, maar nog steeds zijn de ticketprijzen vergeleken bij andere soortgelijke bestemmingen erg hoog. Zolang je laagseizoen reist is het nog enigszins acceptabel, je betaald dan om en nabij de € 700,-. En of je dan met de SLM of de KLM vliegt, dat is lood om oud ijzer.

Ben je echter veroordeeld tot vliegen in het hoogseizoen, dan ben je echt de klos. Een ticket kost je niet minder dan € 1350,- . Vaak zelfs meer. Nou, vermenigvuldig dat met het aantal leden dat je gezin telt en zie daar, een klein fortuin waar je bijna een auto van kan kopen. Om maar eens iets te noemen.

Nou hebben we lang  niet allemaal dat geld zomaar op de plank liggen. Zoals ik vorige jaar toen ik op vakantie wilde naar Su. Dus heb ik het internet flink afgestruind – ik ben de zelf gekroonde Google-Koningin – en na veel gepuzzel is het me gelukt om voor bijna de helft te vliegen. Mijn oplossing was om via Cayenne, Frans Guyana te reizen. Frans Guyana is het buurland aan oostzijde van Suriname. De truc is dan, mocht je dit van plan zijn, dat je niet vanaf Schiphol naar Cayenne vliegt. Dat scheelt je hooguit een paar tientjes. Je moet vliegen vanaf Parijs Orly.

Je hebt de keuze uit twee luchtvaartmaatschappijen. Zo kun je vliegen met Air France of Air Caraibes. Samen met twee kinderen heb ik ongeveer € 2200,- betaald bij Air Caraibes. Inmiddels zit ik in hun mailbestand en krijg regelmatig aanbieding om voor € 498,-  te vliegen naar Rochambeau. Hoogseizoen! Ik bedoel maar.

Het enige wat je nodig hebt is tijd, het is natuurlijk wel een intensieve reis, maar als je bedenkt dat de vakantie begint zodra je reis start valt het allemaal best mee. Daarbij komt dat wij zes weken op vakantie gingen. En dan maakt een dagje meer of minder reizen niet zo veel uit. Heb je slechts twee weken de tijd, dan zal je keuze wellicht anders zijn.

Zelf hebben we vanaf Amsterdam Centraal met de Thalys naar Parijs gereisd. Vanaf Gare du Nord is een directe verbinding naar vliegveld Orly. Je neemt RER lijn B, de Orlyval. Deze rijdt vanaf 5.00 uur tot 0.15 uur elk kwartier naar het vliegveld.

Als ervaringsdeskundige geef ik je nog de tip vooral niet naar de reisbeschrijving van NS Internationaal te kijken zoals ik heb gedaan. Dat betekent namelijk dat je net als ik met veel te zware koffers ongeveer veertien trappen moet afdalen, tweemaal de tram en eenmaal de trein zult moeten nemen. Volstrekt onnodig. En bij de trappen van RER lijn B ontbreken niet de paden om je koffer overheen te kunnen rijden, bij die veertien trappen wel.

’s Avonds hebben we overnacht in het Holiday Inn Orly. Kan goedkoper bij Formule 1. Maar na die veertien trappen op een tropische warme dag, ik kan je zeggen dat ik al die zes weken in Paramaribo niet meer zo heb gezweet als die dag in Parijs, vond ik dat we een upgrade verdiend hadden. En het  shuttlebusje dat ze hebben is toch ook wel erg lekker. Overigens zou ik een volgende keer deze overnachting skippen, maar het was de eerste keer en met twee kinderen, eentje zes en eentje negen, wilde ik het zekere voor het onzekere nemen.

Nog een nice to know. Orly heeft twee terminals. Een heet Orly Ouest, de ander Orly Sud. Dat wist ik niet, en dus stonden wij op de verkeerde terminal. Op je reisbescheiden staat met een letter aangeduid bij welke terminal je moet zijn. Wij hadden een S achter Orly staan. ’t Is maar dat je het weet.

Na zo’n acht en een half uur vliegen waren we geland op Rochambeau. Als je in Cayenne bent moet je verder reizen naar de grens, naar Saint Laurent du Maroni. St. Laurent is de grensplaats 260 kilometer ten het westen van Cayenne en ligt aan de Marowijne. Aan de overkant Albina, Suriname. Je hebt daartoe twee mogelijkheden. Je kunt met een van de reguliere busjes rijden. Je neemt een taxi vanaf Rochambeau en elke chauffeur snapt wat je bedoelt als je vraagt naar de plek waar de bus vertrekt naar Saint Laurent. Deze rijden echter tot 18.00 uur. Stipt.

Je hebt ook particuliere taxibusjes. Helaas kan ik je dat nummer nu niet melden, heb het genoteerd in onze reisgids die in een verhuisdoos in Nederland zit, onze inboedel is namelijk nog niet verscheept. Maar bij hotel La Tentiare moeten ze je dat kunnen geven, daar heb ik het ook van. En dan kost een enkeltje € 60,- per persoon, of €250,- als je de bus voor jezelf wilt. De bus heeft acht zitplaatsen.

Overnacht hebben we dus bij hotel La Tentiare in Saint Laurent du Maroni. Een hotelovernachting kostte ongeveer € 90,-.

De volgende morgen zijn we met de taxi naar de terminal gegaan, naar Le Bac. Nu is dat een woord wat veel verwachtingen schept, maar de terminal is een klein huisje waar zich de douane bevindt. Bij de douane moet je je even laten uitstempelen. Waarom? Omdat ze je aan de overkant anders terug sturen en dat is zo zonde van je tijd.

Als je hebt uitgestempeld kun je met veerboot La Gabrielle naar de overkant,  maar er liggen ook tientallen bootjes die je voor zo’n € 5,- aan de overkant zetten. Oh, en soms vragen ze je of ze je bij de douanepost moeten afzetten of verderop. Briljant. Any way, je bent in Suriname. Even naar de douane lopen, formuliertje invullen, wachten op het stempeltje en klaar.

Nu nog naar Paramaribo. Je kunt een taxi nemen. Kost je zo om en nabij de € 80,-. Of een bus, kost nog geen 10 srd. Wij werden opgehaald door familie.

Alles bij elkaar heb ik € 1300,- bespaard, en nu ik de weg weet zou ik nog zo’n € 800,- extra kunnen besparen.

Have a save trip!

Note: Vanaf vandaag, 4 oktober 2012, vliegt de SLM weer op Cayenne.

 

 
Vaarschema La Gabrielle
Vertrek
Saint Laurent Albina
maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag 7.00 uur, 9.00 uur, 14.00 uur en 17.00 uur 8.00 uur, 10.00 uur, 15.00 uur en 17.30 uur
woensdag 7.00 uur en 17.00 uur 7.30 uur en 17.30 uur
zaterdag 8.00 uur en 9.00 uur 8.30 uur en 9.30 uur
zondag Geen vaart