Wat te regelen als je in den vreemde bent? Mobiliteit dacht ik. Hoewel er voldoende bussen rijden en een taxi hier niet duur is lijkt een auto toch handig. Zeker als de kinderen van en naar school gaan. Nu is het zo dat een Nederlands rijbewijs niet geldig is. Waarom? Dat is een politiek verhaal dat we nu gaan laten voor wat het is. Feit is, het is niet geldig.

Wat kun je doen? Nou, als toerist is het makkelijk. Mijn tip zou zijn, koop een internationaal rijbewijs bij de ANWB. Niet vergeten pasfotootje, rijbewijs en zestien euro mee te nemen en binnen vijf minuten sta je buiten, met je internationale rijbewijs in de hand, en mag je een jaar lang rijden. Echt, ik zou dit advies ter harte nemen. Ik raad het je met klem aan!

Ben je geen toerist, maar ga je hier verblijven voor langere of onbepaalde tijd, dan zal ook het internationaal rijbewijs niet geldig zijn. Er blijven twee oplossingen mogelijk. De eerste is je rijbewijs laten omzetten naar een Surinaams rijbewijs, maar de makkelijkste optie leek mij het aanvragen van zogenaamde rijtoestemming. Ook nodig als je toch wel toerist bent maar hebt vergeten een internationaal rijbewijs aan te schaffen.

Nu had ik mezelf goed geïnformeerd zodat ik wist wat ik nodig zou hebben voor het aanvragen hiervan. Immers een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. Het protocol luidde als volgt. Als eerste gaat men naar de Betaaldienst, tegenover hotel Torarica, alwaar men een betaling doet van honderdvijftig srd. Na overleggen van je rijbewijs ontvang je vervolgens een kwitantie. Met deze kwitantie vervoeg je je bij het politiebureau op de Nieuwe Haven, afdeling Rijbewijzen waar je vervolgens na overleggen van de zojuist verkregen kwitantie, je paspoort en rijbewijs een aanvraag kan doen voor rijtoestemming. Nou, wat zou er mis kunnen gaan?

Oké, donderdagmorgen half tien ‘s ochtends naar de stad gereden. Nou ja, laten rijden dus, en gedropt bij hotel Torarica. Dat het steeds meer op een echte dropping zou gaan lijken zou later blijken. Allereerst binnen gelopen bij het Ministerie van Regionale Ontwikkeling, wat mij een vreemde plek leek voor de aanwezigheid van een betaaldienst ten behoeve van rijbewijzen maar goed, er zijn wel meer dingen die mij verbazen. Bij de wacht buiten in het houten huisje, wachten heb je hier bijna overal, heb ik gevraagd of hier de betaaldienst is voor rijbewijzen. Na bevestigend te hebben geantwoord zeiden ze dat ik naar binnen moest gaan.

Binnengekomen loop ik de gang door, kom in een kantoor en vraag een dame of ik hier de betaaldienst kan vinden. Toen ging het als volgt.
Dame 1: Nee, hier is niet de betaaldienst.
Dame 2: Jawel, hier is de betaaldienst.
Dame 1: Nee dit is niet de betaaldienst
Dame 2: Jawel, zo wordt het genoemd hier, de betaaldienst. Komt u maar met mij mee.
Dame 2 tegen dame 3: Deze mevrouw is op zoek naar de betaaldienst.
Dame 3: Wat komt u doen?
Ik: Ik zoek de betaaldienst om een kwitantie te kunnen krijgen voor rijtoestemming.
Dame 3: Dat is niet hier. Dit is de financiële afdeling.
Ik: Weet u misschien waar ik moet zijn?
Dame 3: U moet tegenover Torarica zijn.

Daar zijn er inderdaad twee van, ik was tegenover Royal Torarica gaan kijken. Ik heb de dames bedankt voor de informatie en ben verder gegaan met mijn puzzelrit. Op de hoek tegenover het andere Torarica zag ik inderdaad een gebouw, maar aan de voorzijde stond een bord waarop staat: Disctricts-Commisariaat Paramaribo Bestuursressorten Noord-Oost Zuid-West. Dat leek me toch ook niet de aangewezen plek voor het betalen voor een rijbewijs. Toch de wacht gevraagd en ook deze antwoordde weer bevestigend en zei dat ik naar binnen moest gaan. Binnengekomen zag ik tot mijn grote vreugde een bord waarop inderdaad “Betaalmeester” stond. Voor mij een jongeman die net als ik voor een kwitantie kwam. Al snel had ik een smal papieren strookje, de kwitantie, in mijn handen. Eerste opdracht voltooid!

Inmiddels was het kwart voor twaalf en kreeg toch wel haast om naar het politiebureau te gaan. Met een taxi ben ik naar politiebureau Nieuwe Haven op de Havenlaan Zuid gegaan om net na twaalven aan te komen. Eigenlijk had ik verwacht voor een gesloten loket aan te komen maar wonder boven wonder, de openingstijden zijn van 12.00 uur tot 13.30 uur. Ik was dus precies op tijd! Het leek mee te zitten.

Binnen waren er drie loketten. Loket 1 voor indienen, loket 2 voor afhalen en boven het derde loket stond kassa. Voor loket 1 een heel lange rij, loket 2 en kassa geheel verlaten. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat de dame van loket 2 een van ons wel zou wenken om daar geholpen te worden, maar het werk wordt hier strikt gescheiden. Toen ik eenmaal aan de beurt was heb ik overtuigd van mijn perfecte handelen de kwitantie overlegd, en ook paspoort en rijbewijs. De dame van loket 1 heeft alles bekeken om vervolgens te vragen om een kopie van het rijbewijs en paspoort. Damn………

Toen ik deze niet kon overhandigen heeft ze me al mijn bescheiden teruggegeven en me verteld dat ik “aan de overkant” een kopietje kon gaan maken. Alhier begon het proces van het kastje en de muur. De overkant was namelijk een vestiging van Telesur, de KPN van Suriname. Daar werd ik gestuurd naar de RBTT bank. De baliedame alhier, die nadat ik bijna drie minuten vooraan aan haar desk stond uiteindelijk toch opkeek, vertelde dat er geen kopie gemaakt kon worden en dat ze ook geen idee had waar deze wel gemaakt kon worden.

Bent u daar nog? Zou het volledig begrijpen als u nu afhaakt.
Maar goed, voor de die hards gaan we nog even verder. Chapeau!

Ben maar weer terug gelopen naar het politiebureau en nu bij de hoofdingang naar binnen gegaan. Inmiddels 13.10 uur. Als ik rondkijk bekruipt me een wat unheimisch gevoel en flits de gedachte toch even door het hoofd dat ik niet hoop hier ooit te zullen vertoeven.

Bij de desk zitten twee agenten. Ik besluit een licht hulpeloze toon aan te slaan en leg de agent mijn probleem uit. Ik vertel hem dat de dame van loket 1 me heeft verteld aan “de overkant” een kopie te kunnen maken en vraag hem op mijn alleraardigst of hij weet waar. De goede man kijkt zijn collega aan die al nee begint te schudden. Hij vraagt mij waar ik een kopie van nodig heb. Ik leg het hem nogmaals uit. Hij vraagt oprecht verontwaardigd of ik geen kopie heb meegenomen, ik zeg nee.

De agent vraagt vervolgens wat van mijn paspoort gekopieerd moet worden. Geduldig vertel ik dat de pagina met personalia en de pagina met visum gekopieerd dienen te worden en ook de binnenzijde van mijn rijbewijs. Enigszins ongeduldig zegt de man: “Laat u zien dan”. Yesssss! Yes, Yes, Yes!!!!
Nu komen we ergens. Vlot haal ik mijn papieren uit mijn tas en laat de man de pagina’s zien. Hij kijkt nogmaals naar zijn collega. Deze schudt weer nee. Hij kijkt mij aan en wenkt mij plaats te nemen op het bankje.

Na een klein kwartiertje komt de man terug met in zijn ene hand mijn paspoort en rijbewijs, en in de andere hand twee A4-tjes. Ik sta op, gereed om deze kostbaarheden in ontvangst te nemen en nadat de agent me nog enkele malen op het hart heeft gedrukt dat dit echt niet de normale handelswijze is en er hier dus sprake is van een grote uitzondering maar hij hoopt dat het mij nu lukt mijn zaken goed in orde te kunnen maken, heb ik ze eindelijk in de hand. Op naar loket 1!

Weer netjes in de rij gaan staan. Me niet druk gemaakt over een voordringende man, dat deed de rest ook niet. Ik probeer mijn Europese manieren nog maar eventjes in de broekzak te houden. Mijn beurt kwam om vijf voor half twee. Nadat de dame van loket 1 mijn kwitantie en kopieën in ontvangst had genomen en mijn huidige adresgegevens had genoteerd, schoof ook zij een papieren strookje onder het venster door met de mondelinge toevoeging: “Maandag”. Jawel, ook hier kan het kort en bondig.

Op het strookje stond overigens vermeld dat de afhandelingskosten vijf srd bedragen. Wat enerzijds de aanwezigheid van loket kassa verklaart, maar tegelijkertijd ook de vraag oproept waarom de honderdvijftig srd betaald bij de betaaldienst niet voldoende waren? Of zelfs waarom de betaaldienst bezocht dient te worden wanneer ook afdeling Rijbewijzen een eigen kassa heeft. Je zou het beroepsdeformatie kunnen noemen maar na ruim twintig jaar werkzaam te zijn geweest binnen ICT is het waarschijnlijk m’n tweede natuur geworden kritisch te kijken naar processen en handelingen en heb ik een broertje dood aan redundantie. Daar zal ik nog wel veel last van gaan krijgen begint nu toch wel duidelijk te worden.

Goed. Maandag, we noteren kwart voor twaalf. Taxi gebeld en naar de bureau Nieuwe Haven gegaan. Bijzonder genoeg was er deze keer bij loket 1 nagenoeg geen rij. Loket 2 en loket kassa echter waren druk bevolkt. Eenmaal aan de beurt bij loket twee verliep het soepel. Ik heb het strookje afgegeven, de dame van loket 2 schoof een boek onder het venster door en wees een plek op de pagina aan waaruit ik begreep dat ik daar moest tekenen. Vervolgens pakte ze het boek terug en riep: “Volgende!”

Ik begreep dat dat mijn cue was om me naar loket kassa te begeven. Daar was echter geen rij, maar wel veel, zeker twaalf wachtenden. De een hangend tegen een tafel, de ander leunend op een vensterbank met het hoofd hangend tussen de armen wat leek op een indicatie dat het hebben van geduld een goede skill zou zijn vanmiddag.

Maar tot mijn grote verbazing werd vrijwel direct mijn naam geroepen. Als door een bij gestoken schoot ik naar voren, heb vijf srd in het bakje onder het venster gedeponeerd waarna ik de rijtoestemming in handen had. Waarom ik voor mocht, ik heb geen idee. Heb er ook niet naar gevraagd. Just my lucky day!

Internationaal Rijbewijs
Verkrijgbaar bij de ANWB
Pasfoto en rijbewijs meenemen
Kosten € 15,95 (2010)

Rijtoestemming
Kwitantie halen bij de Betaaldienst
Disctricts-Commisariaat Paramaribo Bestuursressorten Noord-Oost Zuid-West
Sommelsdijckstraat 2 (tegenover Torarica)
kosten 150 SRD (2011), rijbewijs meenemen.

Aanvraag rijtoestemming Politiebureau Nieuwe Haven, Afdeling Rijbewijzen, Havenlaan Zuid.
Kopie paspoort pagina personalia en pagina visum/verblijfsvergunning
Kopie rijbewijs.
Originele bescheiden meenemen.
Bij afhalen 5 SRD behandelingskosten.