Wat is het nationale gerecht van Suriname? Tsja, ik denk niet dat je er maar een kunt noemen. Elke bevolkingsgroep hier heeft zo zijn eigen topgerecht. Maar ik denk wel dat we roti het topgerecht van de Hindoestaanse bevolking kunnen noemen. En Hindoestaans of niet, het is door iedereen geadopteerd.

Voor de enkeling die niet weet wat roti is, een roti is een rond en plat gebakken brood gemaakt van tarwedeeg. Ziet er een beetje uit als een pannenkoek. De lekkerste hebben een vulling van fijngemalen erwten en kruiden. Na het uitrollen van de deegballen worden ze gebakken op een rotiplaat.

Wij eten bij de roti altijd massalakip, aardappelen, ei, kouseband en soms kool. Maar er zijn veel meer mogelijkheden. Je kunt het eten met eend, heet hier doks. Of met kwi kwi (sprreek uit: kwiekwie), een vreselijk lekkere vis. Of lamsvlees. Vegetarisch kan ook. Maar onontberend is de massalasaus.

Een paar jaar geleden heb ik ook roti gemaakt. Niet die hele lekkere met vulling, dat leek me wat ambitieus zo voor de eerste keer. Nee, gewoon van deeg. Het perfect rond krijgen van de roti’s is niet helemaal gelukt maar soit, een kniesoor die daar op let. Na het bakken waren de roti’s goed gaar geworden en we hebben ze zeer geschikt bevonden om mee te frisbeeën. Meer ook niet.

Mijn moeder maakt de lekkerste, dat spreekt voor zich. En roti eet je natuurlijk met je handen. En daarna, zonder gene, een voor een je vingers aflikken. Ooit hebben we een tafelgast gehad die met licht afgrijzen zat toe te kijken hoe wij onze vingers vies maakten. Na even links en rechts te hebben gekeken, werd op zijn bord de kip en groente in het midden van de roti gedeponeerd. Na het oprollen van de roti als een besuikerde pannenkoek kregen we de vrolijke mededeling: “Kijk, ik maak er gewoon een soort wrap van!” Caramba! Nou, goed, je begrijpt dat hier geen huwelijk uit voortgekomen is. Die hebben we geditched. Overigens kun je hier dat nu wel krijgen. Heet de rotirol.

Een ander vriendje heeft het beter aangepakt. Beide hadden we een drukke “yuppenbaan”. En hoewel de weekenden met veel plezier thuis werden doorgebracht, schoot koken er vaak bij in. Maar waar ik tekort schoot als keukenprinses bleek hij gelukkig een ware afhaalprins te zijn, en kwam ongevraagd met de suggestie om roti te gaan halen. Nou, daar heeft hij punten mee gescoord! Hij had in een keer mijn onverdeelde aandacht.

Nu is niet elke roti en goede roti. En dan praat ik niet eens over de Knorr Wereldmix en consorten. Nee, een goede roti dat luistert heel nauw, er kan van alles mis gaan. Zo moet de roti natuurlijk gaar zijn maar ook nog zacht. Hij mag niet te dik zijn, hij hoort mooi dun. De saus mag niet te waterig zijn, maar ook niet zo dik dat je hem in blokjes kan snijden. Ook begrijpt helaas niet iedereen dat kapot gekookte sperciebonen geen kouseband is.

Als je hier in Suriname bent en je hebt ook een afhaalprins, of je bent er een, hier een tip. De lekkerste roti hier in Paramaribo kun je krijgen bij Chris Roti Shop. Er zijn er twee. Eentje op de Kwattaweg, en een in de Maystraat. De Maystraat is de absolute top hebben wij proefondervindelijk vastgesteld, maar ook op de Kwattaweg val je absuluut geen buil. Njan switi!