Ik heb altijd gezworen dat ik nooit, maar dan ook nooit aan internet dating zou doen. Jamais! En begrijp me goed, ik weet dat ik hier de uitzondering ben die de regel bevestigd. Heb er ook geen oordeel over. Integendeel. Ben groot voorstander van dat iedereen moet doen wat hij wil doen. En ook niet moet doen wat hij niet wil doen. Binnen de grenzen der redelijkheid natuurlijk. Maar zelf? Internet dating? Nee. Absoluut niet.

Nu zou ik, gepokt en gemazeld door het leven, eigenlijk moeten weten dat ik nooit nooit moet zeggen. Touché. Er zijn genoeg dingen waarvan ik heb gezegd ze nooit te zullen doen, of dat ze me nooit zouden overkomen, die toch zijn gebeurd. Als ik ze op mijn vingers zou moeten tellen, kom ik een paar handjes tekort. Misschien moet ik het moment aangrijpen om te beginnen met niet meer nooit te zeggen.

En heus, ik kom natuurlijk niet uit de middeleeuwen. Ook een deel van mijn leven is virtueel. Zeker in de beginperiode hier in Suriname speelde mijn leven zich grotendeels af op Facebook. Ik had een Facebookleven. Mijn life line naar de mensen die ik heb achtergelaten. Ik weet wat iedereen doet, zie op foto’s wanneer het sneeuwt, er een zwemdiploma wordt behaald, de eerste lentedag zich aandient, wat iedereen tegen elkaar zegt, en ga zo maar door.

Facebook chat is ook een verrukking en substituut voor real life conversation when not possible. En sommige dingen worden misschien zelfs wel makkelijker gezegd tegen de Facebook Messenger dan wanneer je iemand werkelijk in de ogen kijkt. Dat gaat zelfs zo ver dat sommige dingen die besproken worden garant zouden staan voor vuurrode koontjes, en bij publicatie een bestseller zouden zijn. Maar dit alles vind ik nog steeds geen internet dating. Zijn toch mensen die je al kent. Een soort penvrienden in de 21e eeuw. The next level.

Maar door Switi Sranan, dit blog, ben ik nu toch al met aardig wat mensen in contact gekomen. We hebben natuurlijk een gezamenlijke interesse, Suriname. Sommige omdat ze hier wonen, sommige omdat ze hier willen wonen. Of omdat ze hier vandaan komen. Op vakantie willen gaan. Tijdelijk hier werken. Om zakelijke redenen hier komen. Van alles, is heel divers.

En met een aantal van hen heb ik inmiddels ook een real life ontmoeting gehad. Heel bijzonder. Je kent iemand slechts van wat getypte woorden, maar als je ze dan werkelijk ontmoet is het alsof je elkaar gewoon echt kent. Leuke mensen allemaal, interessante verhalen. Binnenkort stel ik je aan eentje voor. Nou, dus toch een soort internet dating. Never say never.